Een Gids voor Vakantie met Vrienden in Barbados

Vis, Foxtrot en iets anders dat begint met een F

...Vriendelijke Gezichten, misschien. Je zou het moeilijk kunnen hebben om ergens te vinden dat beter aan die beschrijving voldoet. Na mijn laatste bezoek aan het paradijs eiland heeft ik deze website een korte eerbetoon ingediend, genaamd -- als mijn geheugen me niet in de steek laat -- “Tuinen, Garnizoenen en Galerijen: het andere Barbados” op het principe dat je gewoon nooit genoeg alliteratie kunt hebben.

We zijn net thuisgekomen in Sussex in het zuiden van Engeland van onze vijfde vakantie in Barbados in de afgelopen zes jaar, dus de plek moet veel goed doen. Ons eerste bezoek was gepland als een post-operatieve rustkuur voor het hoofd van de familie (het is goed, ik denk niet dat mijn vrouw dit zal zien), maar het bleek niet echt zo uit te draaien, want we ontdekten vanaf dag 1 dat er zo veel te zien en te doen was – zelfs zonder enorm geïnteresseerd te zijn in watersport. We hebben geweigerd om onze eerdere gewoonte op te geven om de wereld te verkennen wanneer dat mogelijk was, maar lijken Barbados als onze “Go To” plek te hebben gepositioneerd wanneer we gegarandeerde gastvrijheid, zonneschijn en plezier nodig hebben.

Bij elk bezoek hebben we de uitstekende Bougainvillea Beach Resort aan de zuidkust als onze basis gemaakt, op de grond dat het de eerste keer zo goed werkte dat we geen reden hebben gezien om te veranderen. We hebben de flexibiliteit van de zelfvoorzienende appartementen gewaardeerd, het uitzicht vanuit onze kamer over het zwembad naar de zee en de gemakken van de restaurants en andere faciliteiten op het terrein. Er is iets warms en verwelkomends aan het terugkeren naar de plek na een avond elders doorgebracht, om door de foyer te dwalen en langs de verlichte poolbar naar het strand.

Tijdens deze vakantie, in de wens om onze ontdekking te delen, hebben we twee oude vrienden meegenomen uit het Manchester-gebied waar we vroeger woonden. Dit voegde enorm veel toe aan de vakantie ervaring, zorgde voor meer gevarieerde foto’s en maakte beter gebruik van de 'happy hour' twee-voor-één speciale aanbieding op rum punches.

Aangezien dit ons vijfde bezoek was (en we nooit naar een andere Caribische bestemming zijn geweest), waren we niet onder de gebruikelijke druk die ik ervaar om de bezienswaardigheden af te vinken, wat handig was omdat mijn vrouw aanvankelijk in een herstelfase na een virus was en begrijpelijkerwijs terughoudend was om te worden rondgeleid over het eiland en vervolgens getest om te zien hoeveel ze had opgenomen. Niettemin volgden we onze gebruikelijke procedure door een open jeep op te halen op de luchthaven en gingen we rechtstreeks naar de Bougainvillea, net op tijd om via de iPad van thuis de uitglijders van mijn voetbalteam van drie rampzalige late doelpunten te volgen. Mijn consumptie van vier verschillende cocktails in snel tempo bij het hotelzwembad had nauwelijks invloed op mijn rouwtoestand, maar ik herinnerde me ze goed de volgende ochtend.

Er kunnen vakantiegangers zijn die zichzelf beperken tot hun hotel en nabijgelegen stranden, maar als dat zo is, missen ze de kern van het eiland. Tijdens deze reis, hoewel we een beetje terugschroefden op onze hitlijst, hebben we toch genoten van terugbezoeken aan Harrison's Cave , hetGeorge Washington House ,Sunbury Plantation House , de tweewekelijkse paardenraces op deGarrison Savannah en verschillende galerijen en tuinen – inclusief wat een van mijn favoriete plekken in de Melkweg is geworden, de geweldige Hunte's Gardens , die ik heb gereserveerd voor de huwelijksceremonie van mijn dochter. Alles wat ze hoeft te regelen is de bruidegom, en ik heb een lijst samengesteld van geschikte Liverpool FC-voetballers waaruit ze kan kiezen. Ik kan niet alles voor haar doen..We

hebben ook het prachtige Harry Bayley observatorium , dat ik veronderstel oorspronkelijk in het open platteland was gevestigd, maar nu bijna omringd is door de uitbreidende voorsteden van Bridgetown. Het is bijna huiselijk van schaal en leek bij onze vorige bezoeken zachtjes te vervagen, maar is recentelijk opgeknapt en opnieuw uitgerust.We genoten van de zondagbrunch en gospelzang bij

The Crane aan de zuidoostkust van het eiland. Nu heb ik problemen met all-you-can-eat buffetten – ik leg het neer op het feit dat ik uit de post-oorlog generatie kom die verplicht was alles op zijn bord op te eten, wat bij een buffet gelijk kan zijn aan het oneindige en effectief de rest van de week kan opeten. Gospelzang, dat vind ik leuk. Maar voorzichtigheid is nog steeds geboden als het gaat om investeren in een cd om mee naar huis te nemen in de overtuiging dat het magisch de volledige Caribische ervaring zal herstellen in een tochtige lounge in Sussex. Uit mijn ervaring zal die impulsief verworven schijf, zodra je weer thuis bent, even vaak worden afgespeeld als alle andere die je op luchthavens over de hele wereld hebt gekocht. Dat wil zeggen, helemaal niet. Sommige dingen laat je het beste in hun natuurlijke omgeving ver weg, zoals Portugese fado, zoals retsina, zoals Donald Trump. Deze specifieke zondag in mei was Moeders' Dag. Naast het verhogen van het aantal mensen bij de brunch, was dit evenement ook verantwoordelijk voor een groot aantal familiebijeenkomsten elders op het eiland – en één ongebruikelijk fenomeen toen onze vrienden, druk bezig met verkennen aan de oostkust, bijna werden platgereden door een optocht, die aan het begin en het einde werd geleid door politie-escortes, van ongeveer 40 volle bussen die met hoge snelheid reisden en de verzamelde eilandmoeders op hun jaarlijkse uitje vervoerden. Een lokale inwoner, die onze vrienden naar de veiligheid van een heg hielp, vertelde hen dat de reis geen stops met zich meebrengt, maar altijd volledig volgeboekt is.

Mothers uitlegde zij, "zijn belangrijk in Barbados". Het kan oncharmant zijn om te vragen wat de vaders, zonen en dochters doen zodra de materfamilias veilig vervoerd is voor de dag: men moet aannemen dat ze bezig zijn met het voorbereiden van een fijne zondag verrassing

Als we het over eten hebben, zoals ik tegenwoordig vaak doe, zou het moeilijk zijn om Barbados te overtreffen. Er zijn enkele zeer topklasse plekken, waaronder één die we op onze laatste avond hebben bezocht, waar ze erop stonden om onze sleutels voor ons te parkeren – hoewel onze parkeerplaats minder dan tien meter verderop bleek te zijn. Bij het vertrek na onze maaltijd werd de jeep voor ons gebracht – maar, met de bestuurdersstoel aan de andere kant van het voertuig, merkte ik op dat het langer lopen was rond het dan als ik het zelf had gehaald. Mijn vrouw zei stil, of woorden van die strekking.

Een primeur voor ons op deze reis was het nemen van thee in de namiddag bij Sandy Lane.De overnachtingstarieven zijn misschien wel ergens boven onze hoofden, maar de thee was genereus, betaalbaar en prachtig gelegen. Ik probeerde de serveerster te ontfutselen of we tijdens ons bezoek misschien beroemdheden zouden kunnen spotten, maar ze was terecht ontoegankelijk. Ze heeft ons ook aanzienlijk geld bespaard en de mogelijkheid van een beschamend grote doggy bag door erop te wijzen dat thee voor één gemakkelijk een gemiddeld gezin bijeenkomst kon voeden..

Bruine suiker is een favoriet van ons, bijna tegenover de Garrison Savannah, en ik heb door de jaren heen zorgvuldig gewerkt aan zijn garnalenopties. Bij deze gelegenheid was het verontrustend om de rumcake die ik had besteld te zien glinsteren onder een waas van concentrische golven van het soort dat je zou associëren met een cartoon van een zwerver in het Beano tijdschrift en het woord “smelly” voor het geval je het niet snapte. De aroma van pure rum raakte me als een muur, mijn ogen begonnen te tranen en een kater begon nog voordat de eerste lepel mijn mond bereikte.

Ik wil ook het meest positieve woord over Apsara inbrengen, een van mijn favoriete Indiase restaurants, waar ik – ik ben blij om te zeggen – duidelijk gered is na de verhuizing naar zijn bosrijke, strandzijde locatie bij St Lawrence Gap van zijn vorige, iets onaantrekkelijke positie achter een benzinepomp.

En hoe zit het met Oistins? Tenslotte aten we daar vaker dan waar ook tijdens deze vakantie. Erg handig voor de Bougainvillea, natuurlijk, langs de Maxwell Coast Road. We ontmoetten op onze allereerste vrijdagavond in Barbados, zo'n vijf of zes jaar geleden, de geweldige ervaring van iedereen welkom ballroom dansen. Wat is er niet leuk aan een combinatie van fish fry en foxtrot? Bij verschillende herhalingen bezoeken hebben we staan, als een muurbloem, terwijl de bewoners en vakantiegangers hun beste moves demonstreerden. “Helen en Phil zouden houden van dit,” zeiden we, van onze Manchester vrienden die in de afgelopen decennia met Bruce Forsyth hebben gerivaliseerd in hun toewijding aan de terpsichore kunst. En, in een moment van atypische bravoure, nam mijn vrouw en ik danslessen afgelopen herfst in een misplaatst poging om indruk te maken tijdens het bezoek aan Oistins deze vrijdagavond.

Nou, dankzij Ralph bij het uitstekende Chillin’ en Grillin’, waar we eerder in de week hadden gegeten, werden we op dansavond getrakteerd op een tafel voor vier op een prime plek aan de rand van de dansvloer – dat wil zeggen, de strook van versleten asfalt tussen de bar en het strand. Nadat we onze mahi mahi, garnalen of dolfijn met macaroni-taart, zoete aardappelen, rijst en erwten en salade hadden opgegeten, waren we terughoudend om het risico te lopen de tafel te verliezen door helemaal de vloer op te gaan. Maar uiteindelijk, versterkt door Banks, kon ik mijn vrouw verleiden om het gevaarlijke gebied in te gaan en we lieten los met onze beste (eigenlijk onze enige) moves. Het is waar, in de betreurenswaardige afwezigheid van onze dansinstructeur die niet met ons mee was gekomen vanuit Sussex en onverklaarbaar niet beschikbaar was op Skype, moesten we ons laten instrueren door onze Manchester vrienden over welke stappen we moesten proberen op welke muziek, maar hey! We waren daar en de wereld zal nooit meer dezelfde plek zijn. Behalve dat ik een geschrokken lokale inwoner met een flailarm tijdens onze cha cha – tenminste, we waren aan het dansen een cha cha, ik heb geen idee wat zij aan het doen was – ik geloof niet dat we enige werkelijke of ernstige lichamelijke schade hebben veroorzaakt.

Ik weet dat we terug zullen komen, met scherpere ellebogen, dus je bent gewaarschuwd. Ik kan je dit vertellen: als je geniet van zon, zee, zand en snorkelen, is Barbados precies wat je zoekt. En als je dat niet doet, is het nog beter..

Van Wikipedia: “Fado is een muziekvorm gekenmerkt door treurige melodieën en teksten, vaak over de zee of het leven van de armen, en doordrenkt met een kenmerkend gevoel van berusting, noodlot en melancholie, losjes vastgelegd door het woord saudade, of "verlangen")”. Er is echt geen excuus voor dit soort dingen. Dit is er een om zorgvuldig in je collectie neer te leggen,

en te vermijden. Steve Ankers werkt als milieuactivist in het VK. Hij heeft twee satirische boeken over stedenbouw geschreven en schrijft en blogt over reizen en andere onderwerpen. Hij maakt zich zorgen over zijn wereldwijde voetafdruk en Liverpool FC. Steve woont in Lewes, Oost-Sussex, met zijn vrouw, Margaret, willekeurige huisdieren en sporadische bezoeken van hun dochter, Mairi, wanneer ze iets wil. Zijn volgende boek,"Het is een hondenleven voor de andere helft"

, vertelt het heroïsche verhaal van zijn leven, een sane man omringd door dierenartsen, en komt later dit jaar uit. De nieuwe boek heeft al zulke lovende recensies gekregen als: 
"Hilarisch en uiterst leesbaar"

- Terry Jones (van Monty Python faam) : bereid je voor om een van dieeen hondenleven...’
Een waarschuwing voordat je begint met lezen – ‘- Marie Carter, Hoofdredacteur, Huisdieren tijdschrift marathon

lectures die je van zonsopgang tot zonsondergang meeneemt. Het boek is precies dat, volkomen niet neer te leggen, in tegenstelling tot sommige van de meer wanhopige dieren die in de pagina’s worden weergegeven. Vol met amuserende anekdotes over het leven getrouwd met een dierenarts en met een dierenarts als broer, is Steve Ankers vermakelijk, boeiend en totaal meeslepend. Een hondenleven zou moeten worden gelezen door iedereen die graag mensen observeert, die houdt van dierenstreken en die de wens heeft om iets te lezen dat gevuld is met geest en goede humor. Ik raad je aan de dag vrij te maken om dit briljante boek te bingen!’ Volg de blog van Steve op: