Cuz's Fish Snackette
Pepsi en Coke wilden het schilderen, maar deze plek gaat niet over hen, het gaat over Cuz
Direct bij Bay Street, in een parkeerplaats bij Bebbles Beach in Aquatic Gap aan de Zuidkust, is er een lokale instelling. Minder dan 50 vierkante meter groot, heeft het een bereik dat de oceaan overstijgt.
Daar is het eten vers en heerlijk, en de vissnijders zijn beroemd. De eigenaar is je directe neef, want het is Cuz's snackette.
Zijn sfeer is ongedwongen en gastvrij - een klein, blauw-gele constructie. Voordat het opnieuw geschilderd werd, was de kraam versierd met volksachtige schilderijen van Izebo die Cuz en zijn vader, strandscènes, drinkflessen en voedsel afbeelden. Cuz zal je vertellen: “Pepsi en Cola wilden het schilderen, maar deze plek gaat niet over hen, het gaat over Cuz.”
Het is moeilijk te zeggen welke Cuz hij bedoelt. Zijn overleden vader, die de zaak 60 jaar geleden begon, werd ook met deze bijnaam aangeduid, die hij kreeg door iedereen Cuz te noemen. “Hij was een aardige man, een zeer aangename, gerespecteerde, vriendelijke man,” zegt een oudere klant. “Hij is mijn held,” zegt zijn zoon. Het is zichtbaar.
De plaats en de persoon zijn lange tijd een favoriet geweest van luchtvaartpersoneel dat in hotels in de gap verblijft. Cuz geniet ervan om barbecues op het strand voor hen te doen. “Als ze 's ochtends niet vliegen, zijn we daar tot één of twee uur 's ochtends,” zei hij.
Misschien is dat waarom zijn snackette in het tijdschrift Newsweek werd vermeld als een van de "101 'beste plekken' om te eten over de hele wereld", op Sky Travel te zien was op TV in Engeland, en waarom Cuz soms zijn klanten daar gaat bezoeken. Maar Cuz's ambities blijven bescheiden. “Ik zou meer kunnen doen, maar ik wil geen stress.”
Hij staat vroeg op, serveert ontbijt, blijft tot laat in de middag, en koopt en portionneert vis (meestal marlijn) voor de volgende dag. Zijn geheim? “Marineer het in limoen en zout, doe er een beetje Bajan-kruiden op, en bak het een minuut aan elke kant. Als je het meer kookt, wordt het rubberachtig.”
Als een van de tien kinderen groeide Cuz op in Bayland, in een stabiel gezin dat altijd samen de avondmaaltijd nuttigde. Hij ging naar de Garrison Secondary School, en kreeg later een baan als kok op een cruiseschip. Afwezigheid kostte hem zijn vriendin. Gescheiden alleen door hun overlijden in de afgelopen jaren, waren zijn ouders 47 jaar getrouwd, iets dat Cuz zelf graag zou willen nabootsen. Zijn enige zoon overleed een paar jaar geleden aan een acute ziekte. Hij rouwt nog steeds om hen allemaal.
Toch is hij vrolijk, en er gaat nauwelijks een kwartier voorbij zonder een luide kreet naar of van een vriend die de weg neer gaat.
Zijn filosofie? “Ik ben geen geleerde, maar ik kan lezen en schrijven en ik weet goed van fout. Ik leef een goed leven en ik ben gelukkig.” Amen, Cuz.
