Een Dag uit het Leven van een Barbados Vissersman
De speervissers moeten ook fysiek sterk zijn en uitzonderlijk goede zwemmers...
Vier uur 's ochtends kan voor de meeste mensen de dood van de nacht zijn, maar voor de Barbadiaanse visser is het gewoon het begin van een nieuwe werkdag. Werken in de Barbados visserij vereist een zeer vroege start. Zodra de uitrusting en voorraden zijn geladen, motoren de boten de duisternis in en zetten koers naar de voor die dag gekozen vangstgronden op zoek naar scholen vliegende vissen. Onderweg zetten ze vaak wat slaaplijnen uit om te proberen grotere vissen te vangen zoals dorado, koningsvis of billfish. Met de radio afgestemd op kanaal 16 kunnen de vissers informatie geven en ontvangen over weersomstandigheden en hun relatieve posities.
Tegen de tijd dat de boten hun eerste bestemming bereiken, staat de dageraad op het punt om door te breken en is er nu genoeg licht om de netten gereed te maken. Het is ook een goede gelegenheid om wat ontbijt te eten en een maaltijd voor later op de dag voor te bereiden. Terwijl de zon opkomt, drijven de boten en zijn er bundels suikerrietafval en palmfronds in de zee gedropt. De schaduw die deze 'screelers' bieden, moedigt de vissen aan om samen te komen, terwijl anderen worden aangetrokken door manden die geleidelijk aas in het water vrijgeven. Zodra er voldoende vliegende vissen in het gebied zijn verzameld, worden de 'gill nets' opgezet. Het binnenhalen van deze netten is inderdaad zeer zwaar werk en de mannen moeten sterk en robuust zijn. Op het oppervlak kunnen de vissen worden opgeschept met 'dip nets'. Terwijl de boot drijft, zullen de mannen ook 'lurk lijnen' laten vallen om grotere vissen te vangen en als er veel dolfijnen in de buurt zijn, zullen ze zelfs verschillende korte handlijnen gebruiken.
De netten en lijnen worden de hele dag door gebruikt, waardoor de vissers het druk hebben en ze slechts korte rustpauzes in de schaduw van de cabine kunnen nemen. Het is deze cabine - gelegen in het midden - , de stuurman en het felgekleurde uiterlijk dat de Barbadiaanse 'launch' zo onderscheidend en direct herkenbaar maakt. De schitterende kleuren van de dagboten dienen zowel als decoratie als een middel om ze gemakkelijker te spotten mocht er ooit iets met hen gebeuren op zee. Tegen de late middag is het tijd voor de launches om terug te keren naar de kust en hun vangst van de dag aan de verkopers op de markt te leveren.
IJsboten - zoals de naam al aangeeft -, zijn offshore vaartuigen uitgerust met geïsoleerde ijscompartimenten, en zijn van hetzelfde basisontwerp als de dagboten, maar ze zijn doorgaans groter. De ijscompartimenten stellen hen in staat om meerdere dagen achter elkaar op zee te blijven en daarom zijn ze ook uitgerust met navigatieapparatuur en moderne radio-communicatie.
De launches en ijsboten zijn op hun drukst tijdens het belangrijkste visseizoen, van oktober van het ene jaar tot juli van het volgende. Dit is de periode waarin de pelagische vissen (vissen die dicht bij het oppervlak leven) door de wateren van het oostelijke Caribisch gebied trekken. Deze vissen zijn de steunpilaar van de lokale visserijsector met vliegende vissen (70%) en dolfijnen (25% - niet de soort dolfijnen waar je misschien aan denkt) die het grootste deel van de jaarlijkse totale vangst uitmaken. Deze vissen zijn een enorm onderdeel van de Bajan keuken. Buiten het seizoen, wat in wezen de zomermaanden zijn wanneer de grotere vissen van Barbados zijn gemigreerd, zijn de launches beperkt tot koraalriffen vissen. De hellingen en banken van het offshore rif zijn goede gronden voor het vissen op snapper (roodvis) en grouper met handlijnen, terwijl potten en vallen worden geplaatst in de ondiepere wateren van het inshore rif. Kleinere, open boten met buitenboordmotoren - bekend als 'Moses' - worden vaak gebruikt voor koraalriffen vissen. Zeer vaak worden de grotere boten uit het water gehaald voor reparaties en onderhoud tussen de seizoenen.
Af en toe in de maanden augustus en september wordt de zee voor de oostkust van Barbados ongewoon kalm. Op zulke dagen is het gebruikelijk om een heleboel boten langs het rif te zien passeren - potten zetten of mannen afzetten die gaan speervissen. De speervissers moeten ook fysiek sterk zijn en uitzonderlijk sterke zwemmers - vooral omdat ze voor het grootste deel naar het rif moeten zwemmen, meerdere uren speervissen in ruw zee moeten doorbrengen, en dan terug naar de kust moeten zwemmen met hun vangst.
Welke methode hij ook kiest om zich in te specialiseren, het leven van elke Barbadiaanse visser is niet gemakkelijk. Het werk is zeer fysiek veeleisend en hij moet lange uren werken, vaak met risico voor zijn eigen leven. De financiële voordelen zijn redelijk maar niet lucratief en, natuurlijk, enigszins onbetrouwbaar door de grillen van het weer en de wensen van de vissen. Dus terwijl je geniet van de prachtige verscheidenheid aan heerlijke vissen die beschikbaar zijn op de markten en restaurants in Barbados, denk dan ook eens aan de mannen die het leveren... de vissers van Barbados.
